Het 4e internationale festival van " the International Guild of Town Pipers" 3, 4 en 5 september 2010

Het festival zit er al weer even op. Het was een groot succes.

De opzet om alle groepen op zaterdag op dezelfde locatie te houden heeft tot groot genoegen gewerkt van alle deelnemende groepen. Geen gesjouw met alle instrumenten op onconfortabele schoenen. Maar lekker in een zonovergoten ambiance van elkaars muziek kunnen genieten.
Onderstaand een foto en film impressie . Alle foto's en filmpjes zijn gemaakt door Gerard Monté.

Voor de vrijdag klik hier (foto's)

Voor de zaterdag klik hier (foto's)

Voor de zondag klik hier (film op youtube)

Voor overige filmpjes klik hier (film op youtube)

3de Europees festival Stadspijpers in Lincoln

Voor fotoverslag Stadspijpers klik hier.

Voor het Engelse fotoverslag klik hier
Voor het verslag op de Waits-pagina klik hier

2de Europees festival Stadspijpers in York

Voor een engelstalig verslag klik hier






1ste Europees festival Stadspijpers in ’s-Hertogenbosch

Klik hier voor een Engelstalig verslag
Click here for an english report
by Chris Gutteridge, Chief Waite, King's Lynn Waites

erslag eerste dag van het 1st European Festival of Town Pipers
ofwel het eerste europeese festival der stadsspeellieden
door Eugène Ploegmakers

Het Eerste Europese Festival van Stadspijpers een groot succes.

e voorbereiding van meer dan een jaar en de welwillende medewerking van Gemeente en vele sponsors, is het Eerste Europese Festival van Stadspijpers in ’s-Hertogenbosch gerealiseerd. En hoe! Vanuit Engeland zijn vier groepen overgekomen en vanuit Duitsland één. Opgeteld bij de organiserende Stadspijpers van ’s-Hertogenbosch een totaal van zes groepen. Dat lijkt weinig maar het geeft nog maar eens aan hoe uniek deze groepen in de wereld zijn. Voorafgaand aan het festival zijn honderden brieven verstuurd door hele Europa naar alle steden waarvan bekend is of verondersteld kan worden dat zij in de Middeleeuwen Stadsmuzikanten hebben gehad. Er is veel onderzoek gedaan op het Internet en nagevraagd bij bekende groepen. Het resulteerde in niet meer dan acht groepen waarvan er twee helaas niet aanwezig konden zijn. Maar de aanwezigen mochten er zijn.

Op vrijdag 11 september zijn deze groepen vanuit Duitsland en Engeland met verschillende transportmiddelen verzameld in het Mövenpick Hotel in ‘s-Hertogenbosch. Na de kennismaking, het uitreiken van het Engelstalig programma (de voertaal voor dit weekend), en het inchecken vertrok het gezelschap naar Hotel Centraal om daar officieel te worden ontvangen door de Stichting Stadspijpers van ’s-Hertogenbosch. De Brabantse koffietafel, uiteraard met een brandewijntje met suiker stond garant voor veel onderling contact, al was het alleen maar om uit te leggen wat brandewijn, zult, worstebrood en balkenbrij zijn.

Dankzij de welwillende medewerking van Hotel Centraal konden de gezelschappen zich in twee zalen omkleden voor een eerste kennismaking met het hartje van de stad en de Bossche bevolking. In een korte optocht gingen de Stadspijpers van ‘s-Hertogenbosch , Doncaster Waites, King’s Lynn Waites, York Waits, Leeds Waits en de Landshuter Hofkapelle naar het Stadhuis voor een officiële ontvangst door Burgemeester Rombouts. Beurtelings spelend en met een extra rondje rond het bestuurscentrum, de achteringang bleek gesloten, gaf uiteindelijk de hoofdingang toegang tot het fraaie Bossche Stadhuis. In deze korte optocht en in het Stadhuis konden de stadsmuzikanten voor het eerst met elkaars muziek kennismaken. Een wezenlijk onderdeel van zo’n Festival want uitwisseling van kennis, cultuur, ervaring en muziekstukken is onontbeerlijk voor het voortbestaan en authentiek houden van deze groepen.

Na het welkom van Burgemeester Rombouts kreeg de reiziger met de langste reistijd, James Merryweather  van de York Waits en wonend in Schotland, een replica van het pelgrimsteken van Onze Lieve Vrouw van ´s-Hertogenbosch opgespeld. Hierna kregen alle muzikanten het teken persoonlijk overhandigd als dank van de stad voor hun komst.

Kort hierop wordt de officiële ontvangst beëindigd en splitsten de gastheren en gasten zich. De gasten konden zich omkleden en werden door gidsen van Kring Vrienden van ’s‑Hertogenbosch rondgeleid door de stad. De Stadspijpers hadden een korte pauze om daarna de Burgemeester van dienst te zijn met een van hun belangrijke taken: officiële ontvangsten op het stadhuis opluisteren en dit keer betrof het de top van Panasonic Japan.

We konden terugkijken op een geslaagd dag-programma met schitterend weer en zagen met vertrouwen de avond en de rest van het weekend tegemoet.

Toch dreigde er een flinke kink in de kabel te komen door de weerverwachting: onweer, regen en zware windstoten. En inderdaad, laten de weermannen het deze keer wèl bij het recht eind hebben en wel volledig. Tussen 7 en 8 ’s avonds, terwijl alles klaar stond voor de barbecue, kwam het met bakken uit de lucht en werd de grote tent door een rukwind opgetild en meter naar achter gezet. Alles hens aan dek, iedereen een paal vasthouden en wachten tot de storm over is. Zoals gezegd, de weermannen hadden gelijk. Gelukkig maar, want ze hadden voorspeld dat rond 20.00 uur het onweer Brabant voorbij zou zijn en zie: Om 20.10 droog en geen druppel meer gevoeld, behalve die van de alcohol? Het hele gezelschap en de vrijwilligers en echtgenotes hebben verder kunnen genieten van een gezellige en smakelijke barbecue die muzikaal professioneel ondersteund werd door de Tuna’s uit Maastricht.

e tweede dag (zaterdag 11 september) had twee belangrijke onderdelen: Open Monumentendag en het concert “De Bossche Triumph”, precies 375 jaar na de val van ’s-Hertogenbosch.

Verzamelen deden we die dag in het Kruithuis. Speciaal voor deze monumentendag en voor de Stadspijpers, hun gasten en het publiek was dit monument voor het eerst in 7 jaar weer opengesteld. De gasten werden weer keurig per bus aangevoerd vanaf het hotel. De koffie stond klaar en ondertussen was Jos Ploegmakers druk bezig om zonder gereedschap een elektrische groep aan de gang te krijgen. Helaas zonder resultaat maar met enig improviseren kwam het toch nog goed.

Iedere muziekgroep kreeg een begeleider toegewezen die, communicerend via portofoons, de hele dag in contact stonden met de coördinator die vanuit het Kruithuis het geheel regisseerde. Wat was er dan te regisseren? Vijf groepen moesten op basis van een strak tijdschema rouleren langs vijf opengestelde monumenten: Het Kruithuis, het Stadhuis, het NoordBrabants Museum, het Swanebroedershuis en de Citadel kazerne. De Landshuter Hofkapelle kon niet rondtrekken vanwege de mee te voeren instrumenten (waaronder een harp). Deze zouden daarom in het Kruithuis blijven maar hadden daar wel een bijzondere fraaie ambiance op de binnenplaats, fraai aangekleed door de “Groenmakers”, met een groot podium en een buitengewoon mooie akoestiek.

De officiële opening van de Open Monumentendag vond plaats in de Citadel en zou door de Stadspijpers muzikaal worden ondersteund. Dit werd dus ook direct het eerste muzikale optreden die dag. Al snel bleek dat de haast waarmee dit moest worden ingezet leidde tot onvoldoende concentratie. En als dan door de wind muziekstandaarden omvallen, is het effect op de moeilijk te bespelen middeleeuwse instrumenten direct duidelijk. Helaas was op dat moment ook veel publiek aanwezig vanwege de opening. Er volgde een kort optreden waarvan we achteraf hoopten dat het zich die dag niet meer op die wijze zou herhalen. En dat deed het gelukkig ook niet.

De rest van de dag werd gevuld met optredens van alle groepen op de diverse locaties gedurende telkens 20 minuten. Dat ’s-Hertogenbosch eerder die week de Bouwfonds openmonumentendag prijs gewonnen had voor opzet en inhoud van de Monumentendag bleek overduidelijk door de als maar toenemende drukte in de binnenstad. Per auto was het centrum ’s-middag totaal onbereikbaar. Voor de muziekgroepen die dachten zich per bus tussen Citadel en het NoordBrabants Museum te verplaatsen was dat dus pech: lopen ging sneller dan per bus. Maar het betekende voor de muzikanten op de diverse plaatsen ook een dankbaar en groot publiek en dat werkt bijzonder motiverend om er iets moois van te maken.

Aan het einde middag verzamelden muzikanten, begeleiders en alle vrijwilligers die zich hadden ingezet voor deze monumentendag in het Stadhuis waar ze door de Gemeente werden voorzien van een kop soep en een drankje en een hapje.

Het avondprogramma begon met een buffet in de Muzerije. Daar was er de gelegenheid om in alle rust te eten en drinken want beide was in overvloed beschikbaar. Gelukkig bleek het voor iedereen een mooie dag te zijn geweest en was iedereen enthousiast over de bezochte locaties en de wijze waarop ter plaatste de verzorging was geregeld. Maar het optreden die avond zou ook, bleek achteraf, voor alle groepen een toch wel heel bijzondere impact te hebben. Het door de stichting Stadspijpers georganiseerde concert “De Bossche Triumph” begon namelijk met het één voor één binnentreden van de St. Jacobskerk. Deze was net op tijd klaar om als “concertzaal” te fungeren en de alom geprezen akoestiek van deze kerk bleek een perfecte klankkast voor de binnentredende stadspijpers-groepen. Gevuld met 500 bezoekers mochten de York Waits de kerk als eerste voorzien van hun indrukwekkend uitgevoerde muziek. Beginnend achter in de kerk en schrijdend door het middenpad werd bij het podium “front gemaakt” en keurig volgens afspraak het nummer beëindigd. Kippenvelmomenten dus. Achtereenvolgens konden zo ook de Doncaster Waites, Leeds Waits, de Landshutter Hofkapelle en de Kings Lynn Waites de aanwezigen kennis laten maken met de verschillen die, ondanks de vele overeenkomsten in instrumentarium en muziek, iedere groep typeren. Als laatste mochten de Stadspijpers Frederik Hendrik en zijn troepen naar voren brengen en, evenals alle andere groepen, een daverend applaus in ontvangst nemen.

Dat was ook direct het einde van de muzikale inbreng van de groepen want verder was het genieten van een heel bijzonder concert dat de tijd voor, tijdens en direct na het Beleg en de val ’s-Hertogenbosch in 1629 weerspiegelde. Dat gebeurde met muziek van onder andere Bossche componisten, uitgevoerd door de instrumentalisten van La Caccia, de doedelzak speler Willem Schot en de instrumentalisten, zangers en zangeressen van Camerata Trajectina. De diverse stukken werden verder verlevendigd met authentiek uitgevoerde dansen uit die tijd door Fiori de Folia.

Tijdens het concert, in de pauze, achteraf en uit de reacties die later per brief en E-mail zijn binnengekomen, bleek dat er toch wel iets heel bijzonders en unieks had plaatsgevonden in het hartje van de Hertogstad. De combinatie van stukken, de uitvoering, de ensembles, de perfecte programmering en daaraan verbonden korte toelichtingen door Prof. Louis Peter Grijp, de ambiance inclusief grootbeeldprojecties van beelden uit die tijd, de inbreng van het publiek dat mee kon zingen met een van de “omgebouwde” psalmen resulteerden in een sfeervol en zeer goed concert dat voor de meeste bezoekers meer dan de moeite waard was (behalve dan net die ene dame die Omroep Brabant wist te strikken voor een interview).

Alle reden om tevreden na het concert in de Stallen van de Smidse een afzakkertje te nemen, na te kaarten en zich langzaam weer voor te bereiden op de laatste dag van het Festival.

Top

e Bossche kelders was de plek waar deze zondag (de 3e dag 12 september) werd verzameld. Het hotel was verlaten zonder ontbijt want we zouden hier gezamenlijk in de kelders een brunch nuttigen, nabij de podia die deze dag veelvuldig betreden zouden worden. Het weer was wederom boven verwachting en, terugkijkend naar de weermannen van vrijdag, mochten we blij zijn dat ze er voor de rest van het weekend met hun verwachting: “echt herfstweer met veel buien”, compleet naast hebben gezeten. Onze gasten waren inmiddels gewend aan de buitengewone goed georganiseerde drank- en eetvoorziening en lieten zich de brunch dan ook bijzonder goed smaken. Terugkijkend op het hele weekend was dit ook het meest rustige moment met voldoende tijd om rustig met elkaar ervaringen uit te wisselen en zelfs een wandelingetje te maken. Vanwege de beperkte kleedruimte moest er in groepen worden omgekleed. Aansluitend werd er in het Uilenburg kwartier afwisselend op twee podia gemusiceerd en konden een of twee groepen in een boot over de Binnendieze varen. Zoals gezegd, het weer was wederom fraai evenals de omgeving, hetgeen garant stond voor vollopende terrassen en veel gezelligheid. Aangevuld met live muziek van middeleeuwse origine in een oud en authentiek stukje ’s-Hertogenbosch vloog deze middag voorbij. Afgesloten werd in een samenspel van York Waits, Kings Lynn’s Waites en de Stadspijpers met enkele gezamenlijke nummers.

Deze hele dag was door de podiummanagers de drankvoorziening geregeld vanuit de bereidwillig meewerkende horeca gelegenheden direct rondom de podia. En als afsluiting van dit weekend werd, nadat iedereen zich weer in “burger” had gekleed, een laatste afzakkertje genomen in een van deze cafe’s. Daar begon ook het besef te komen dat het hele weekend als een sneltrein voorbij was geraasd en derhalve alle stations gepasseerd waren zonder de mogelijkheid te hebben gehad er even uit te stappen. Was het Eerste Europese Festival van Stadspijpers daardoor minder geslaagd? Integendeel. Onze gasten waren bijzonder onder de indruk van het geboden programma, de gastvrijheid en overdadige verzorging. Misschien was het wel zo goed dat een groep die het volgende festival mogelijk zou willen organiseren bang is om de uitdaging aan te gaan. Dat bleek gelukkig niet het geval. De Landshuter Hofkapelle hebben jaarlijks een groot festival in hun woonplaats Landshut en zien daarin een goede basis om het tweede festival te organiseren. Of dat allemaal gaat lukken, mogelijk in 2006, is natuurlijk voor iedereen, en voor hen in het bijzonder, een grote vraag. Maar, als backup hebben ook de York Waits zich bereid verklaard om, mocht het in Duitsland niet lukken, in York de draad op te pakken.

Kortom, een bijzonder geslaagd weekend en festival lagen achter ons.

Na diverse dankwoorden en een uitgebreid afscheid gingen enkele vrijwilligers weer onderweg om de gasten naar boot of vliegtuig te brengen. Als Stadspijpers van ’s-Hertogenbosch hebben we de stad en haar bewoners een fraai weekend van activiteiten geboden waar iedereen die ook maar iets heeft met de Middeleeuwen iets van zijn of haar gading heeft kunnen vinden. Er is een prima aanzet gegeven voor een langdurige vriendschap met gelijkgezinde muziekgroepen en op Europees niveau kan er verder gewerkt worden aan het Internationale Gilde van Stadspijpers.